Khmer Model United Nations

May 24th, 2018

Feeding the World’s Growing Billion, Air Quality and Pollution Control are hot topics that are being discussed for solutions everywhere in the world. Liger have also taken the topic and present in a slightly distinctive way by debating the topics in all Khmer format following the Model United Nations (MUN) process. Everyone would be a representation of a country which is known as “delegate”. I was the delegate of France. It was a new experience doing MUN and was stressful due to the time limit we got, but we did it so well. I found the experience could benefit me in a variety of ways: I can use more advanced Khmer words, but at the same time, I could also learn about the country I represented and be able to improve my public speaking skill. I like the experience and I am really looking forward to more of this next year. Below is a link to our first Khmer MUN preview that was created by my friend, Samady Sek.

Khmer Poem – Mom

This is one of my favorite poems that I wrote for my Khmer Literacy class. The topic was free to choose to write and I chose to write about my mom.


វាយោបក់ផាត់កាត់ពីឆ្ងាយ                       ស្រណោះអ្នកម្តាយធ្លាប់នៅជិត

ផ្តល់ក្តីស្រឡាញ់និងអាណិត                       ឲ្យកូនរៀនគិត និងរៀនយល់។

ម៉ែធ្លាប់ប្រាប់កូនឲ្យធ្វើខ្លួន                       ជាជនសមសួនមិនអំពុល

ទុក្ខដល់អ្នកណាឲ្យគេខ្វល់                          ទុកជាឫសគល់ទន់ជីវិត។

ម៉ែឲ្យកូនរៀនប្រើសម្តី                                 តិចច្រើនម្តេចក្តីត្រូវចេះគិត

ត្រូវចេះគោរពអ្នកចាស់ព្រឹទ្ធ                     ឲ្យប្រើគំនិតទុកជាស្ពាន។

ម៉ែឲ្យកូនរៀនមានចំណេះ                          ឲ្យកូនបានចេះទុកជាយាន

ឲ្យកូនចេះឆ្លាតគំនិតមាន                       ហាក់ដូចភ្លើងទៀនបំភ្លឺផ្លូវ។

ម៉ែសែនបារម្មណ៏ពេលកូនឈឺ                  ម្តាយចង់ដឹងលឺរឿងកូនពៅ

ម្តាយចង់នៅក្បែរថែមាសឆ្អៅ                មិនដែលចង់ទៅឆ្ងាយកូនឡើយ។

ម៉ែតែងតែលួងពេលកូនយំ                     រហូតកូនធំម្តាយបានស្បើយ

កូនលែងងរយំដូចមុនហើយ                 ម៉ែបានល្ហែល្ហើយក្នុងចិន្តា។

ម៉ែបារម្មណ៏ខ្លាចកូនស្រីឃ្លាន                ម្តាយខំប្រឹងប្រៀនរកអាហារ

ឲ្យកូនបានឆ្អែតពេញឪរ៉ា                      កូនចាកទុក្ខាម្តាយអរក្រៃ។

ម៉ែមានចំណីមួយចំណិត                         ម្តាយតែងនឹកគិតដល់កូនថ្លៃ

ចង់ឲ្យកូនឆ្ងាញ់បានពេញផ្ទៃ                ម្តាយអស់រឿងភ័យរំខានចិត្ត។

ម៉ែបក់ក្រម៉ាពេលកូនគេង                  ខ្លាចមូសត្រាំត្រេងខាំមាសស្និទ្ធិ

រំខានដំណេកបណ្តូលចិត្ត                      ខ្លាចកូនស្រីពិតអស់កម្លាំង។

ម៉ែមិនខ្វល់ប្រាណមានជម្ងឺ                     ទោះជាទោះឈឺតែងប្រណាំង

ស៊ូទ្រាំជំនះនិងប្រឆាំង                          តស៊ូតតាំងនឹងឧបសគ្គ។

ម៉ែតែងស្តីថាកូនមែនពិត                      ប៉ុន្តែក្នុងចិត្តម្តាយតែងឆ្លាក់

មេរៀនល្អៗនិងសច្ចៈ                             ម្តាយមិនអល់អាក់ប្រាប់កូនទេ។

កូនឆ្ងាយម្តាយពិតតែចិត្តនៅ            នឹកឃើញម្តាយនៅធ្លាប់បំពេ

ស្រឡាញ់ថ្នាក់ថ្នមកូនជាងគេ              មិនដែលទំនេរបានយូរសោះ។

សូមម៉ែប្រណីរឿងកន្លង                     អ្នកម្តាយមាសស្នងសូមស្រណោះ

កូនស្រីនៅក្មេងម្នាក់នេះចុះ              មិនទាន់យល់អស់គ្រប់ប្រការ។

Here’s a brief description of what the poem is saying and I started off everything stanza in the word “ម៉ែ”, which is a mother in Khmer. 

The wind is blowing, which reminds me of the existence of my mother, which reminds me of her love and sympathy that she gives me. Those had taught me to learn how to think and understand my surroundings. Mom used to teach to be a person that will not bother others. Being that person will create a pathway for my life. Mom taught me to speak thoughtfully and respectfully toward others. This tip will create a bridge for my life. Mom sends me to school, which allows me to have the knowledge, which is like a candle that helps to light up my world. Whenever I get sick, mom would never ever want to stay away from me; she wanted to take care of me. I cried so much when I was young, but mom always comforts me. Mom would always find food for me to eat so that I could be full. When there’s a piece of food, she thinks of saving it for me first before herself. She has a krama to fan so that mosquitoes won’t bite me. Sometimes mom might be sick, but she still tries to fight over her own sickness and even hide it because of me. She might blame, but it’s all because she wanted me to become a good person. Even though I am living somewhere far away from my mother right now, but the love has never faded. I am apologizing for anything that I have done wrong; it’s all because I still have much more things to learn.

Pjum Ben

It is essential to know why would we do what we do at a certain time of year. Pjum Ben is one of Cambodian’s festival that occurs every September and it lasted for 15 days. For us that are alive have to go to the pagoda to offer foods to monks so monks can send the food to our family members that have already passed away. I worked with my other three members to create a book related to the history of Pjum Ben as well as practices that people do when the festival occurs so that we have information to look through when we need it in the future.
Here is the link to the book that we have created:

Khmer – លិខិតសុំច្បាប់

In Khmer class, we learned to write different professional letters just in case we need to use it in the future and one of them is asking permission to break for few days because of some sort of reasons. Below is my writing.
ជាតិ សាសនា ព្រះមហាក្សត្រ

នាងខ្ញុំឈ្មោះ លឿង ផូស្រីនាង ជាសិស្សានុសិស្សនៃ សាលាអន្តរជាតិឡៃហ្គ័រ។

កម្មវត្ថុ៖ សំណើសុំច្បាប់ពីការសិក្សា​ចំនួន៨ថ្ងៃដោយយគិតចាប់ពីថ្ងៃទី២៥ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៦ ដល់             ថ្ងៃទី៣០​ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៦ នៃការឈប់សម្រាករយៈ​ពេលខ្លីដើម្បីសម្រាកព្យាបាលជំងឺ។

តបតាមកម្មវិធីខាងលើ នាងខ្ញុំសូមគោរពជូនលោកគ្រូមេត្តាជ្រាបថា នាងខ្ញុំនឹងឈប់សម្រាក

អាស្រ័យហេតុនេះ​ សូមលោកគ្រូមេត្តាអនុញ្ញាតិច្បាប់ឲនាងខ្ញុំ បានឈប់សម្រាកព្យាបាលជំងឺ ចំនួន៨ថ្ងៃ ដោយយគិតចាប់ពីថ្ងៃទី២៥ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៦ ដល់ថ្ងៃទី៣០ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៦ដោយក្តី

ធ្វើនៅថ្ងៃទី២៥ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៦
ហត្ថលេខា និង សាមីខ្លួន
លឿង​ ផូស្រីនាង